محمدرضا عصاری اظهار کرد: امسال مجوزهای لازم برای جذب ۲۰ عضو هیات علمی در دانشگاه دزفول از هیات امنا اخذ شد که این تعداد در دو فراخوان در شهریورماه و بهمنماه جذب خواهند شد. اگر شرایط جذب برای اعضای هیات علمی پذیرفته شده مهیا باشد، امیدواریم از این میزان نیز مجوزهای بیشتری در راستای توسعه دانشگاه بگیریم.
وی افزود: جذب این ۲۰ نفر در تمام رشتههای دایر در دانشگاه از جمله مهندسی شیمی، مکانیک، معماری، شهرسازی، کامپیوتر و … در فراخوان اعلام شده است که پس از طی مراحل قانونی نسبت به جذب، اقدام خواهد شد. با جذب این افراد، تعداد اعضای هیات علمی دانشگاه نزدیک به ۱۰۰ نفر خواهد رسید و با اقدامی که در سال آینده خواهد شد، تعداد اعضا از ۱۰۰ نفر نیز عبور خواهد کرد که جهش خوبی در توسعه فضای آموزشی، فرهنگی و پژوهشی منطقه شمال خوزستان خواهد بود.
رییس دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول با اشاره به مشکلاتی که برای جذب اعضای هیات علمی وجود دارد، عنوان کرد: مشکل عمده جذب، شرایط زیستمحیطی و آلودگیهای منطقه است. از سوی دیگر، ما در جلسه روسای دانشگاههای کشور نیز بحث اختلاف حقوق اعضای هیات علمی در استانهای جنوبی با استانهای برخوردار مانند تهران را مطرح کردیم.
عصاری ادامه داد: در ۲۰ سال گذشته، اختلاف حقوق بین اعضای هیات علمی در خوزستان با تهران ۵۰ درصد بیشتر بود اما این اختلاف اکنون کم شده و نیاز است برای توسعه مناطق جنوبی، اختلاف حقوقی معقولی در نظر گرفته شود و شرایط رفاهی بهتری دیده شود.
وی با بیان اینکه امسال در این دانشگاه توانستیم مشکلات جذب را مدیریت کنیم، گفت: باید با ویژگیها و شرایط فعلی، اعتبارات برای جذب هیات علمی مهیا شود. همچنین دولت و وزارت علوم باید تمهیدات لازم را برای تاثیرگذاری جاذبههای حضور اعضای هیات علمی در منطقه در راستای توسعه، فراهم کنند.
رییس دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول در خصوص آییننامه ارتقای اعضای هیات علمی، گفت: این آییننامه برای کل کشور یکسان است، اما دانشگاههایی که امکانات آموزشی و پژوهشی بهتری دارند، به طور طبیعی سهولت بیشتری برای ارتقای اعضای هیات علمی فراهم میکنند. در دانشگاههایی که این زیرساختها فراهم نیست، ارتقا باید به صورت فردی و توسط خود اعضا صورت بگیرد.
عصاری افزود: اگر امکانات وجود داشته باشد، هیات علمی میتواند به جای تلاش مضاعف، از زیرساختهای تحقیقاتی استفاده کند. در این دانشگاه، این کار توسط خود اعضا انجام میشود و کمبودهای زیرساختی تحقیقاتی در مناطق در حال توسعه آموزش عالی، توسط اعضای هیات علمی جبران میشود. اکنون نیز شاهد ارتقا اعضا هستیم و در آیندهی پنج سال پیش رو، اعضای ارتقا یافتهای در دانشگاه خواهیم داشت.
