استخدام

سرپرست دانشگاه جامع علمی ـ کاربردی استان اصفهان گفت: در دهه‌های آینده در کشور‌ اولویت استخدام در ارگان‌های دولتی با فارغ‌التحصیلان علمی ـ کاربردی است.
به گزارش خبرگزاری فارس از اصفهان، منصور شریعتی ظهر امروز در نشست مطبوعاتی اظهار داشت: با توجه به ماهیت رشته‌های علوم انسانی، امروزه درصد اشتغال‌زایی در این نوع از رشته‌ها بسیار پایین است.
وی بیان داشت: فارغ‌التحصیلان علوم انسانی تنها زمانی که بتوانند به مقطع فوق دکتری دست‌ پیدا کنند قادر هستند با اشتغال در مرحله استادی یا کتاب نویسی اشتغال‌زایی کنند.
سرپرست دانشگاه جامع علمی – کاربردی استان اصفهان تصریح کرد: از آنجایی که  تمام فارغ‌التحصیلان رشته‌های علوم انسانی فرصت ادامه تحصیل تا مقطع دکتری را ندارند، بنابراین درصدد هستیم که به شکل متمرکز برای رشته‌های خاص اشتغال‌زایی صورت بگیرد مثلاً یک شهرستان را مرکز فرهنگ و هنر قرار دهیم.
وی با اشاره به اینکه دانشجویان علمی کاربردی بر اساس نیاز سنجی استانی و منطقه‌ای که سنجیده شده، در ۴۴ مرکز وابسته مشغول به تحصیل هستند، ادامه داد: این دانشجویان به دلیل اینکه قبل از فارغ‌التحصیلی وارد بازار کار می‌شود با انگیزه بیشتری به تحصیل می‌پردازند.
شریعتی با بیان اینکه توازن جمعیتی در دانشگاه‌های علمی و کاربردی بر خلاف سایر دانشگاه‌های دولتی، نیمه‌دولتی و آزاد است، گفت: در سایر دانشگاه‌های بیشتر دانشجویان ، زنان هستند در حالی که این هرم جنسیتی در دانشگاه‌های علمی و کاربردی برعکس است و ۵۷ درصد مردان و ۴۳ درصد زنان هستند.
وی افزود: در این دانشگاه‌ها سعی شده که برای ۵۰ سال آینده برنامه‌ریزی شود و شغل‌های که در آن زمان مورد نیاز جوامع است از اکنون برنامه‌ریزی و تربیت نیروی انسانی آن انجام گیرد.
سرپرست دانشگاه جامعه علمی-کاربردی استان اصفهان به جدید بودن رشته‌های تحصیلی در این دانشگاه‌ها اشاره کرد و ادامه داد: رشته‌های مثل مدیریت خانواده که در آن روش همسرداری، فرزند پروری، آشپزی و موارد دیگر تعلیم داده و با مدرک معتبر از وزارت علوم داده فارغ‌التحصیل می‌شود از این جمله است.
وی تاکید کرد: دانشگاه‌های علمی و کاربردی تا ۷۰ درصد مهارتی و ۳۰ درصد نظری است و برخلاف سایر دانشگاه‌ها از اساتید با مقاطع مختلف تحصیلی استفاده می‌شود و ملزم به داشتن مدرک PHD در آنها نیست.
شریعتی اظهار داشت: در گذشته ۹۰ درصد از صنایع ایران، کوچک و متوسط بوده است که سعی شده در دهه‌های اخیر با تجمع صنایع کنار یکدیگر و مدیریت واحد بر آنها و استفاده از تکنولوژی خاص این صنایع را به خوشه‌های فناوری تبدیل کنیم.